در هندى : شاكر . سانسكيريت : كهبانى ، آكهارى . فارسى : شكربادام . اهل كوه هند آن را هارى مىگويند . يونانى : ارميناقن . انگليسى : dried apricot لاتينى : « 2 » preecoquo مشمش يا زردآلو : بكسر دو ميم و سكون دو شين معجمه يكى در ميان آنها و ديگر در آخر است . العلل : عن علىّ بن ابى طالب عليه السلام قال : قال رسول اللّه صلى الله عليه و آله ان نبيا من انبياء اللّه بعثه اللّه عز و جل الى قومه فبقى فيهم اربعين سنة فلم يومنوا به فكان لهم عيد فى كنيسة فاتبعهم ذلك النبى فقال لهم : آمنوا باللّه قالوا له : ان كنت نبيا فادع لنا اللّه أن يجيئنا بطعام على لون ثيابنا و كانت ثيابهم صفرا ، فجاء بخشبة يابسة فدعا اللّه عز و جل عليها فاخضرت و أينعت و جاءت بالمشمش حملا فاكلوا فكل من أكل و نوى آن يسلم على يد ذلك النبى خرج ما فى جوف النوى من فيه حلوا و من نوى أنه لا يسلم خرج ما فى جوف النوى من فيه مرا « 1 » . در كتاب علل الشرايع صدوق از حضرت على عليه السلام است كه گفت : رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : يكى از انبياى خدا از طرف خدا بر قومش مبعوث شد و چهل سال در ميان آنان ماند و آنان ايمان نياوردند آنها در كنيسه‌اى عيد داشتند و پيغمبر نيز پشت سر آنان به آنجا آمد و گفت به خدا ايمان آوريد . گفتند : اگر پيغمبرى دعا كن خدا غذايى در رنگ لباس ما بياورد و لباسشان زرد بود او دعا كرد يك تخته خشك آمد و دعا كرد سبز شد و ميوه زردآلو آورد و آنان خوردند نيتش و هر كس خورد ، نيت خوب داشت توى دانه آن شيرين شد و هر كس سالم نبود تلخ در آمد .

--> ( 2 ) - لاثانى لغات الادويه ، ص 130 . ( 1 ) - علل الشرايع ، ج 2 ، ص 260 ؛ بحار ، ج 66 ص 190 .